Chciałaby cie znowu przytulić. Poczuć twój zapach duszący. Chciałabym znów cie chwycić za rękę tak bezbronną jak motyl w spotkaniu z szpilką. Znów zatopić się w twoich wargach jak w potężnym oceanie i zrobić sobie przerwę od życia. Nie ma tlenu, światła i życia. Ty jesteś zastępnikiem wszystkiego, nawet nicości.
~Krystyna Wolan